11. nóvember 2006 klukkan 07:01
Ég hugsa stundum hvort hvað veröldin er skrítin, eins og við öll, það er skrítið hvað maður getur stundum haft lítið að segja um það sem gerist, maður verður ástfangin af einhverjum sem maður átti aldrei von á að maður yrði ástfangin af, það fólk sem maður treystir hvað best svíkur mann og stundum koma þeir til hjálpar sem maður átti sýst von á.
Eins og á hefur borið hefur þessi vika ekki alveg verið sú besta en bíðið bara því er varla lokið, í gær lenti vinkona mín í bílslysi, eyddi næstum 5 kl upp á slysó, Í dag fékk ég svo símtal um að Ron ( maðurinn sem ég bjó hjá útí í bandaríkjunum) hefði látist. Mér fannst það einkar sorglegt því þau hjónin hafa reynst mér einstaklega vel og sérstaklega meðam ég var úti.
Ég fékk líka símtal frá konuni sem sér um öll húsnæðismálin mín, hún hrósaði mér fyrir einstaka kurteisi gagnvart manninum sem átti að afhenta mér húsnæðið fyrir næstum viku síðan, hún tók málin í sínar hendur og verður unnið í íbúðinni nú um helgina og allt gert til að ég fái hana afhenta á mánudag. Mér fannst svoltið skondið að hrósa mér fyrir kurteysi því ég fór að háskæla í bæði skiptin sem mér var sagt að íbúðin væri ekki tilbúin, annars hefði ég eflaust verið brjáluð.
Minn fyrrverandi eiginmaður hringdi í mig í kvöld til að ræða skiladag á barninu, hann hrósaði mér sérstaklega fyrir hvað drengurinn væri vel upp alinn, mitt litla hjarta, sem er frekar kramið þessa dagana gladdis bara þó nokkuð að hann væri á þeirri skoðun, þar sem samskipti okkar hafa nú ekki alltaf verið á blíðu nótunum.
Ég er enþá með kettina mína, og finn engann sem varnta að eignast kött, las pistil hjá Ottó og Eddu um músagang og var að hugsa um að bjóða þeim einn, en varð þá ljóst að ég tími engann veginn að gefa þá frá mér því þeir eru svo yndislegir, og kannski er ég bara ekki að leita nógu mikið eftir nýjum eigendum handa þeim.
Nú er föstudagskvöld og ég er bara alein og yfirgefin í kofanum mínum umvafin kössum,þrem sængum og fullt af koddum á dýnu fyrir framan sjónvarpið, og verð að segja að það fer eiginlega ágætlega um mig, þó er óveðrið að hrella mig og það er svoltið kalt.
en já hummmmm
mamma og jóhanna koma á morgun og ætla umvefja mig af einhverju sem mig vantar, athygli held ég
og mér skilst jafnvel að við ætlum á mýrina.
En ég er nú víst að skrifa ritgerð líka um kröfluvirkjun og jarðhræringar, ,,,, ég held ég sé efni í jarðfræðing svei mér þá,,,,,,
það eru allir að eignast börn, þau spýtast í heiminn á ógnarhraða, svo fer maður í Ikea og þar eru bara óléttar konur, verð að segja að þó það sé gaman að sjá lítil kríli, þá er ég voða fegin að mitt svefnleysi stafi ekki barnsgráti og magakveisum, ég er mjög svo oft spurð að því hvort ég ætli nú ekki að fara að koma með annað ,, halló Eysteinn er sko orðinn 7 ára , er ekki komin tími til ,,,,,, Hey nei ég held ekki, ég er alveg fullkomlega sátt við mitt fullkomlega vel upp alda barn sem sefur alla nóttina, leyfir mömmu sinni að sofa meðann barnatíminn er og fer ekki í fílu þó það sé fiskur í matinn, hann biður oftar um að fara á bókasafnið heldur en ís. Er hægt að byðja um betra barn. Ég get reyndar svo sem ekki eignað mér heiðurin ein því hann á marga að.
en já já þetta er nú bara ágætt, og reinilegt að ég hef ekkert að gera því þetta er orðið svo langt að enginn nennir að lesa það ,,,,,, múhahahha
týnið ekki stélinu á ykkur um helgina.