Afrek vikunnar
19. júlí 2008 klukkan 22:19
Afrek vinkunnar teljast til stórtíðinda enda stórfengleg og merkileg eins og svo margt annað sem ég afreka þegar til afreka telst . Þó vil ég taka fram að mér finnst ég nú kannski ekki hafa afrekað neitt sértstakt um æfina sem mætti telja til frásagnahæfra afreka.
En alla vega ég átti langa vinnuhelgi fyrir viku síðan og átti þar af leiðandi frí á mánudeginum og var búin að mæla mér mót við hana Ylfu mína og bumbulíus. Þegar að stefnumótinu kom tók nú annað við en kjaftasögur og kaffidrykkja heldur talningar á mínútum á milli hríða og óslen ólsen og heimsókn á sjúkrahúsið en við vorum nú sendar heim þaðan ekki einu sinni heldur tvisvar. og þannig gekk það fram á miðvikudag. Ég mætti reyndar í vinnu í 4 tíma á þriðjudeginum og svo aftur í hríðatalningu og ólsen og grillpulsur. Á þriðjudeginum vorum við líka sendar tvisvar heim en fengum þó að vera í 3 skiptið þ.e.a.s Ylfa og bumbubúi fengu að vera og var okkur Önnu Maja sagt að fara heim að sofa,, við héldum nú ekki ,,, en það þýddi ekki að þrasa við ljósuna og hún lofaði að hringja í okkur. Um sexleytið vorum við svo mættar aftur eldhressar ! og tókum á móti litlum fallegum prins með 10 fingur og 10 tær. Að horfa á barn fæðast er ekki nærri eins óhugnalegt og ég hélt að það væri ,, meira bara stórfenglegt og fallegt og ótrúlega merkilegt. Ég mætti svo í vinnu kl 1 en var send heim í fæðingarorlof vegna þreytu. svo ég bara hvíldi mig og fór svo að skoða prinsin hann Gylfa Val aftur, maður fær bara ekki nó af því að horfa á hann.
Í gær afrekaði ég svo að verða 27 ára gömul og held ég að flestir sem ég þekki hafi gleymt því. nema foreldrar og systkini og útvaldir vinir. Mér fannst það hins vegar afrek að komast á fætur orðin svona gömul og þreytt.
Þessa daga finnst mér hins vegar afrek að komast heim til mín og muna hvað fólk heytir því ég er svo löngu búin að gleyma mínu eigin nafni og götunúmeri sökum svefnleysis, vinnutímalengdar og þreytu. Enda fer öll mín athygli í hinn nýfædda prins sem og minn eigin sem einnig kom heim í gær eftir nokkuð langa fjarveru.
10 tíma vinnudagur í dag og smá á morgun, eftirmiðdagur með ylfu og fölskyldu, heim að pakka og svo beint í flugvél og í sumarfrí til úttlanda.
takk fyrir það.
En alla vega ég átti langa vinnuhelgi fyrir viku síðan og átti þar af leiðandi frí á mánudeginum og var búin að mæla mér mót við hana Ylfu mína og bumbulíus. Þegar að stefnumótinu kom tók nú annað við en kjaftasögur og kaffidrykkja heldur talningar á mínútum á milli hríða og óslen ólsen og heimsókn á sjúkrahúsið en við vorum nú sendar heim þaðan ekki einu sinni heldur tvisvar. og þannig gekk það fram á miðvikudag. Ég mætti reyndar í vinnu í 4 tíma á þriðjudeginum og svo aftur í hríðatalningu og ólsen og grillpulsur. Á þriðjudeginum vorum við líka sendar tvisvar heim en fengum þó að vera í 3 skiptið þ.e.a.s Ylfa og bumbubúi fengu að vera og var okkur Önnu Maja sagt að fara heim að sofa,, við héldum nú ekki ,,, en það þýddi ekki að þrasa við ljósuna og hún lofaði að hringja í okkur. Um sexleytið vorum við svo mættar aftur eldhressar ! og tókum á móti litlum fallegum prins með 10 fingur og 10 tær. Að horfa á barn fæðast er ekki nærri eins óhugnalegt og ég hélt að það væri ,, meira bara stórfenglegt og fallegt og ótrúlega merkilegt. Ég mætti svo í vinnu kl 1 en var send heim í fæðingarorlof vegna þreytu. svo ég bara hvíldi mig og fór svo að skoða prinsin hann Gylfa Val aftur, maður fær bara ekki nó af því að horfa á hann.
Í gær afrekaði ég svo að verða 27 ára gömul og held ég að flestir sem ég þekki hafi gleymt því. nema foreldrar og systkini og útvaldir vinir. Mér fannst það hins vegar afrek að komast á fætur orðin svona gömul og þreytt.
Þessa daga finnst mér hins vegar afrek að komast heim til mín og muna hvað fólk heytir því ég er svo löngu búin að gleyma mínu eigin nafni og götunúmeri sökum svefnleysis, vinnutímalengdar og þreytu. Enda fer öll mín athygli í hinn nýfædda prins sem og minn eigin sem einnig kom heim í gær eftir nokkuð langa fjarveru.
10 tíma vinnudagur í dag og smá á morgun, eftirmiðdagur með ylfu og fölskyldu, heim að pakka og svo beint í flugvél og í sumarfrí til úttlanda.
takk fyrir það.
Kristrún Ýr Einarsdóttir
2 athugasemdir
2 athugasemdir