Ég er .....

Kristrún Ýr
mamma
kærasta
dóttir
systir
vinkona
græneygð
brúnhærð

ég ...
borða ekki hafragraut
vinn í blómabúð
spila á saxafón
tapa alltaf í spilum
elska forelelra mína
og manninn minn
og soninn minn

ég er

svo margt margt .....

Afrek vikunnar

19. júlí 2008 klukkan 22:19
Afrek vinkunnar teljast til stórtíðinda enda stórfengleg og merkileg eins og svo margt annað sem ég afreka þegar til afreka telst . Þó vil ég taka fram að mér finnst ég nú kannski ekki hafa afrekað neitt sértstakt um æfina sem mætti telja til frásagnahæfra afreka.
En alla vega ég átti langa vinnuhelgi fyrir viku síðan og átti þar af leiðandi frí á mánudeginum og var búin að mæla mér mót við hana Ylfu mína og bumbulíus. Þegar að stefnumótinu kom tók nú annað við en kjaftasögur og kaffidrykkja heldur talningar á mínútum á milli hríða og óslen ólsen og heimsókn á sjúkrahúsið en við vorum nú sendar heim þaðan ekki einu sinni heldur tvisvar. og þannig gekk það fram á miðvikudag. Ég mætti reyndar í vinnu í 4 tíma á þriðjudeginum og svo aftur í hríðatalningu og ólsen og grillpulsur. Á þriðjudeginum vorum við líka sendar tvisvar heim en fengum þó að vera í 3 skiptið þ.e.a.s Ylfa og bumbubúi fengu að vera og var okkur Önnu Maja sagt að fara heim að sofa,, við héldum nú ekki ,,, en það þýddi ekki að þrasa við ljósuna og hún lofaði að hringja í okkur. Um sexleytið vorum við svo mættar aftur eldhressar ! og tókum á móti litlum fallegum prins með 10 fingur og 10 tær. Að horfa á barn fæðast er ekki nærri eins óhugnalegt og ég hélt að það væri ,, meira bara stórfenglegt og fallegt og ótrúlega merkilegt. Ég mætti svo í vinnu kl 1 en var send heim í fæðingarorlof vegna þreytu. svo ég bara hvíldi mig og fór svo að skoða prinsin hann Gylfa Val aftur, maður fær bara ekki nó af því að horfa á hann.

Í gær afrekaði ég svo að verða 27 ára gömul og held ég að flestir sem ég þekki hafi gleymt því. nema foreldrar og systkini og útvaldir vinir. Mér fannst það hins vegar afrek að komast á fætur orðin svona gömul og þreytt.

Þessa daga finnst mér hins vegar afrek að komast heim til mín og muna hvað fólk heytir því ég er svo löngu búin að gleyma mínu eigin nafni og götunúmeri sökum svefnleysis, vinnutímalengdar og þreytu. Enda fer öll mín athygli í hinn nýfædda prins sem og  minn eigin sem einnig kom heim í gær eftir nokkuð langa fjarveru.

10 tíma vinnudagur í dag og smá á morgun, eftirmiðdagur með ylfu og fölskyldu, heim að pakka og svo beint í flugvél og í sumarfrí til úttlanda.

takk fyrir það.
Kristrún Ýr Einarsdóttir
2 athugasemdir

Á liðnum dögum

04. júlí 2008 klukkan 18:50
Ég leiðrétti hér með að minn kæri ástmaður, sambýlismaður og hjásvæfa sem allt er sami maðurinn er ekki eiginmaður og því ég og hann ekki hjón ,,, bara svo það sé á hreinu,, kannsi við bætum úr því einhvern daginn.

Dagarinir líða svo hratt að ég hef ekki undan að rita rétta dagsetningu, Dagar mínir líða enn hraðar þar sem ég vakna nú undur snemma á morgnanna og þykist ráða ríkjum í vinnunni í fjarvistum deildarstjóra ásamt henni Svönu minni. Við þykjum standa okkur einkar vel og erum lofaðar hrósi alla daga fyrir dugnað og flottheit.

En bráðum kemur að mínu ferðalagi, mikið hlakka ég til

Annars skellti ég mér á tónleika í laugardalnum og leit augum á Sigurrós og Björk það sem þykir merkara er að ég hitti hin forna félaga minn hann Andra Þór Snæbjörnsson og stend ég einatt við loforð mitt um að áframkoma miklu slúðri og örlitlu sannleikskorni öllum til afþreyingar, Alla vega þá hitti ég hann Andra snemma kvöld, nokkuð vel snemma og ég var bara í mínu sakleysi ný kominn úr vinnunni og með mínum ljúfa kærasta þega ég sé þetta kunnulega andlit og þetta hár sem flagsaði í vindinum eins og á miklu hrossi með tvær konur í fanginu haldandi á stórri vínflösku og vritist ekki vita hvert hann var að fara eða gera, nema hann var með á hreinu hvað hann ætlaði að gera við þessar konur sem varla töluðu íslensksu. Sagðist hafa borgaði þeim vel. Alla vega runnu fréttirnar úr manninum af ríkulegu og hinu spennuþrungna lífi á kópaskeri og heyrðist mér sem svo að hann skildi ekki hvað hann var að gera í reykjavík  minntist eitthvað á afmæli og spergilkál.


en hvað um það ,,,,,,,,,,,, ég hins vegar fór snemma heim með mínum manni og vaknaði í vinnu á sunnudegi
þannig að nú á ég frí um helgina og er spennandi að vita hvað gerist, Björk kemur heim í kvöld og stelpuhittingur á sunnudag, spurning hvort allir mæta því Ylfa er á síðasta séns að fara eiga þetta blessaða barn sem lætur ekkert á sér kræla, annars er bara tveggjavikna vinnuvika framundan með einum frídegi og svo beint til úttlandanna

en þangað til næst ,,, hvað ætli sé satt um Andra
Kristrún Ýr Einarsdóttir
1 athugasemd

Þegar ég verð stór mamma ......

21. júní 2008 klukkan 10:44
17 júní. hæ hó jibbí jey. Sonur minn stóð sig að takri prýði og sýndi engann vott um feimni, hann kom móður sinni verulega á óvart varðandi það. Um leið og sýningin var búin spurði hann hvort hann mætti gera þetta aftur og varð tengdapabbi minn ákvaflega glaður með það sem og vel heppnaða sýningu. Eysteinn tylkinnti einngi að nú snúa plön framtíðarinnar að því að verða leikari, Eysteinn hefur ætlað að taka sér ýmislegt fyrir þegar hann verður eldri ,nokkur dæmi

3 ára : Ég ætla að "hugsa eitthvað upp"  þegar ég verð stór"
4 ára: Lögga
5-7 flugmaður eða bakari
8 ára Náttúrufræðingur eða slökkviliðsmaður
9 ára grínleikari.

Ég man að lengi vel ætlaði ég sjálf að vera listamaður þá málari búa í sveit og eiga hest og hund og kött og hænur. Tel mig hafa ætlað að lifa einhverjum sjálfsþurftarbúskap.

Alla vega 17 júní var skemmtilegur, gott veður, blöðrur, kandífloss, arabískur matur, tónleikar með hinum ízlenska þursaflokki og heitar vöfflur. Maggi og Eysteinn gáfust reyndar upp um 7 leitið og fóru saman heim. En við skötuhjú skelltum okkur á tónleikana og náðum svo í tengdapabba og keyrðum honum heim, fengum auga frá lögreglunni þegar við lölluðum í hægagírnum gegnum lækjartorgi með gamlann mann með úfið hár og mikið skegg syngjandi óperuaríiur rétt undir miðnætti. Sluppum þó heim með lítið annað en sólbruna.

Í dag á svo að skella sér í sund í góða verðinu og ná enn meiri "lit"  ekki það að Eysteinn þrf lítið annað en að horfa á veðurfréttir og sjá ól á kortinu þá tekur hann lit blessaður. Ég er hins vegar eins og nýveiddur karfi.

Á morgun ætlar Eysteinn að skella sér í flugvél norður í land og vera þar bara, við hjónin hins vegar ætlum í útskriftarveislu hjá honum Muggi okkar.

ekkert nema vinna framundan þangað til útlandaferðin tekur við ,,, og já svo náttlega Björk að koma heim og enn beðið eftir Ylfusyni.
Kristrún Ýr Einarsdóttir
3 athugasemdir

hæ hó jibbíjey

13. júní 2008 klukkan 21:36
Ég hef nú algjörlega jafnað mig á öllum stjörnustælum varðandi módelstörf enda ekki fundið eina einustu mynd af mér í blöðunum, reyndar hef ég bara fundið tvær auglýsingar, en ekki var ég þar. Þanngi ég tel módelbransanum lokið með öllu, enda kannski eins gott því anorexían lætur ekki kræla á sér og freistast ég í öllum þeim freistngum sem verða á vegi mínum,
En alla vega þá er komið að næstu kynslóð, hann sonur minn ætlar að reyna fyrir sér í leiklistinni þann 17 júní. Hann ætlar að stíga á svið með tengdapabba sem eins og kunnugum er mikill trúður. Ekki veit ég enn hvort maðurinn minn ætlar að slást í för með þeim félögum en það tel ég frekar líklegt af gefinni reynslu, þannig hvet ég endilega alla til að skoða fjölskylduna mína upp á sviði niðrí bæ þann 17 júní. Dýrðargenin og athyglisýkin leyna sérekki í okkar familíu.

Fyrrihluti sumarfrísins varði ég með miklum ágætum og hvíldi mig vel og mætti svo endurnærð í vinnu á laugardag síðastliðinn, og nú tekur önnur helgi við í vinnu og Eysteinn minn farinn til pabba síns og kemur heim á mánudag. Ívar minn að vinna kvöldvakir alla helgina. Og nú get ég bara ekki beðið eftir seinni hluta sumarfrísins.

Svo auðvitað eru Petra og Björk væntanlegar heim á klakan og nú bíð ég spennt eftir Ylfusyni að koma í heiminn.

Margt að hlakka til í sumar.

Að því gefnu finnst mér ákvaflega gaman að vera til, finnst vinnan mín alltaf jafn yndisleg og bara skemmtilegri og skemmtilegri, ég er enþá súper ástfnaginn og enþá með fiðrildi í maganum og velti því án gríns fyrir mér á hverjum morgni hvernig í ósköpunum ég geti verið svona heppin að eiga þetta allt, og hann sonur minn sem hlýtur að vera garður úr gulli innan frá, hvernig fór ég að því búa til svona yndislegan krakka.

þangað til ég nenni næst. ....
Kristrún Ýr Einarsdóttir
3 athugasemdir

Verðandi súpermódel

02. júní 2008 klukkan 15:06

HVAÐ UM ÞAÐ .....

Á fimmtudaginn síðastliðinn ákvað ég að stíga mín fyrirstu skref sem súpermódel, Yfirmaður minn hún Díana hringdi í mig snemma morguns og greip mig í rúminu hálf sofandi og spurði hvort eg væri ekki til í að fara í smá myndatöku ásamt öðrum fyrir blómaval og húsasmiðjuna, og þar sem ég er nú frekar bóngóð og öll að vilja gerð að gera það sem mér er sagt að gera í vinnunni sagði ég bara já já ekkert mál, þar með lauk samtalinu, 3 mínútum seinna vaknaði ég skyndilega og rauk inn á baðherbergi og mér til mikilla skelfingar var ég komin með alla þá súpermódelsjúkdóma sem til voru mitt annars fallega mjúka slétta andlit var nú þakið bólum og nýfengnum hrukkum mín stóru fallegu grænu augu voru sokkin í baugar og stýrur, skyndilega hafði ég enga matarlist og vissi um leið að anorexían var mætt á svæðið, mér til skeflingar gat ég ekki hugsa mér að mæta í svo kölluðu vinnu mína og var að hugsa um að taka frí vegna "ljótunnar" sem herjað á mig. Samviskan sagði loks til sín og skipaði mér að klína meikuppinu á mig og greiða mér og mæta í vinnuna. sem ég og gerði. Mætti í tveggja tíma myndatöku ásamt 10 öðrum brosti mínu blíðasta og reyndi að vera sæt í nýja starfsmannafatnaðinum sem var bara til í takmörkuðum stærðum svo mér var bara skellt í mini bol þannig ég leit út eins og samanherpt hangikjöt í neti á leið í ofninn vegna hita ljósanna sem skein á mitt annars fallega andlit sem beið nú hnekki. Ljósmyndaranum fannst nú tilvalið að mynda fjölbreitileika hópsins og myndaði mig með súludansara, tælendingi sem var einn og ekkert á hæð og svörtum strják, mér þætti nú gaman að vita hvað verður um þá mynd. Tilgangur myndanna var að nota í starfsmannaauglýsingar og bæklinga, í lokin sá ég tilgang þjáninga minna með 5000kr gjafabréfi á Italiu og fann ég að anorexían var á undahaldi , mætti svo í mína venjulegu vinnu þar sem samstarfsfólk dásamaði fegurð mína og mér leið miklu betur.


EN NÚ er ég komin í smá sumarfrí sem er velskipulagt af verkum sem látið hafa undan vinnu og þreytu síðastliðinna mánuða, búin að kaupa sundbol og hyggst baða mig í skýjunum og fá sundolafar. Njóta gæðastunda með syni mínum, elda ofaní manninn minn sem verður á kvöldvakt allt fríið mitt, nema á föstudag ætlum við að fá sérvalið fólk í mat til okkar og hafa quality time.

Vegabréf og sumarblóm eru einnig á dagskrá.

Einnig vil ég benda á að færsla mín að neðan er aðeins ábending um að landinu/ heiminum er jafn illa stjórnað eins og ef ég væri einræðisherra og fylgdi þessum fáránlegu yfirlýsingum, allir vita sem mig þekkja ég kann ekki að elda hvað þá stjórna heiminum, og því fannst  mér þetta ágætis ábending um að fólk ætti að hugsa vel og vandlega um hvað það kýs til að taka ákvarðanir fyrir sig og nýta alla þá rétti sem það hefur til að láta sína skoðun í ljós og það sem mikilvægast er nota kostningarrétt þó ekki sé nema til að skila auðu.

Takk fyrir mig .. .
Kristrún Súpermódel
Kristrún Ýr Einarsdóttir
6 athugasemdir

Einráður

24. maí 2008 klukkan 23:00
Kæru hálsar ég hef legni haldið því fram að 2012 verði ég einræðisherra, en einmitt þá eru næstu forsetakostningar, merkilegt nokk ég ætla að vinna 'Ola. En það sem verra er að ýmis trúarbrögð og sértrúahópar hafa spáð heimsendi t.d mayar og ekki nó með það, að djöfullinn muni rísa segja aðrir, ætli það hafi eitthvað með mig sem einræðisherra að gera. Ég hef nú þegar lofað ýmsum vinum og vandamönnum vinnu í sérútvöldum störfum þegar að einræðistíð minni kemur, þannig það verður nú eflaust einhver spilling í gangi. Ég hef einngi sagt að ég ætli að byggja kúlu yfir Ísland en eftir að hafa lesið bókina GLASS eftir Eyvind P. er ég eiginlega hætt við. Ég ætla að setja alla samkynhneigða í Grímsey og alla geðsjúklinga í Viðey og gamalmenni í Hrísey en allir geta fengið landvistarleyfi smbr bæjaleifi, það er bara tímabundið, Veiðileifi á alla unglinga með nærbrækurnar hangandi niðrum sig sem og alla "hnakka"  Það verða 4 grunnskólar á landinu 4 framhaldskólar þar sem börn og unglingar hafa aðgang að lækni tannlækni og geðlækni og sálfræðingi frítt til 18 ára, þá fara þau út í samfélagið eins og aðrir róbótar og vinna sína 16 klukkustunda vinnu fyrir skítakaupi því jú öllum verður séð fyrir nauðsynjum . Aðeins einn háskóli verður á landinu til að mennta örfáa útvalda einstaklinga sem koma til með gagnast einræðistefnunni minni, og þurfa viðkomandi að gangast undir sértstakt inntökupróf hjá mér persónulega. Ísland verður sjálfbært land og viðskiptabann sett á allar þjóðir nema Kúbu og Dannmörk.
Við hættum að taka þátt í júóvsjón, framleiðum okkar eigin indiana jóns mynd, klónum rollurnar okkar og hefjum gríðarlega ræktun á tóbaki. Ekkert bensín, engir bílar, engin fíkniefni nems sjálfræktuð, ekkert áfengi nema heimabruggað, engir flóttamenm, útlendingar,blendingar, Ekkert fangelsi, auga fyrir auga, tönn fyrir tönn.

Með þessum orðum vil ég vekja athygli á vanþóknun minni á ríkistjórn og örðum sem stjórna þessu landi, því sumt sem er við líði í dag gæti alveg eins verið svona.
Kjósið ekki hvern sem er og gætið að hvert stefnir.

Mig langar líka að vekja athugli á því að nú er forsetakosningar nema það að það verða engar forsetakosningar því það er enginn mótframbjóðandi, á ég samt ekki rétt á að kjósa "engann af öfantöldum treysti ég til að fera forseti" en nei það er ekki boði ég get ekki notað lýðræislegan rétt minn til að segja ég vil ekki þennan forseta. Er þetta ekki einræðislegt
Kristrún Ýr Einarsdóttir
2 athugasemdir

Ég og Elvis, og ...

14. maí 2008 klukkan 23:23
Það er sagt að það sé heilsusamlegt að eiga gæludýr, einkum að strjúka dýrum eins og hundum og köttum, það nefnilega lækkar blóðþrýstingin. Þegar ég vakna á morgnanna fer Elvis Muhammed Mandela á fætur með mér eftir að hafa eytt nóttinni á gólfinu mín megin við rúmið og sofið ýmist á fötunum mínum eða handklæði  Ég er nefnilega ekki ein af þeim sem brýt saman fötin mín áður en ég fer að sofa, ég hendi þeim á gólfið, en mér til málsbóta þá skúra ég mjög oft. Alla vega við Elvis förum saman á klósettið og hann horfir á mig áhugasamur meðan ég geri morgun þarfir mínar og stundum jafnvel skellir hann sér á sitt klósett í leiðinni ,, nú svo borðum við saman morgunmat og Elvis malar og nuddar sér óþarflega mikið utan í mig. Ég fer að vinna. Ég kem heim úr vinnunni og Elvis tekur á móti mér malandi og fullur af ófullnægðri athyglisþörf. OK mér reiknast svo til að það er ýmislegt sem Elvis tekur sér fyrir til að stytta dagnn hjá sér, eins og að brjóta alla skapaða hluti, einkum hluti sem eru mér afar kærir og hafa sérstakt tilfinningalegt og fagurfræðilegt gildi í harta mér. Honum dettur ekki í hug að snerta eigur spúsa míns nei nei nei nei ,,, og honum dettur ekki hug að brjóta gagnslausa hluti sem eru endurbætanlegir,, nei , hann velur úr vandlega, útpælt og skipulagt, og svo gagnast ekkert að skamma hann því hann er jú köttur og er skítsama. En alltaf þarf hann að sleikja upp úr manni fíluna þar til maður gefst upp og knúsar og kjassar hann.

vonlaust.

Mamma og Gunni komu í heimsókn um helgina og fórum við í brúðkaup og héldum upp á afmæli, hún mamma varð nefnilega umþaðbil 25 þann 11 og Gunni eitthvað álíka heglina áður þannig að við fengum okkur afmæliskaffi á Sunnudeginum, en á laugardeginum samglöddumst við frænku minni henni Salóme og Gunnari í gullfallegur og einstaklega vel heppnuðu brúðkaupi, Fallegri brúði hef ég aldei séð. Góður matur, nei ekki góður, heldur í allastaði frábær matur, og kakan ó mæ god.

Vinnuvikan langa er tekin við og löng heldi framundan, og spá sérfræðingarnir á skrifstofunni einni sölumestu helgi ársins. Langir dagar.

Alveg að koma frí. Útlanda ferðin greidd að mestu og mikið hlakka ég til að eyða tíma með mínum yndislega beztasta kærasta ( sem kann að vaska betur upp en húsmæðraskólagengin heldri frú ) og mínum yndislegu forelsrum og systkynum.

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
Kristrún Ýr Einarsdóttir
3 athugasemdir

mm mmm mmmm

03. maí 2008 klukkan 21:04
Alltaf þegar ég gef mér tíma til að blogga á þessa blessuðu síðu verð ég eitthvað svo andlaus og man yfirleitt ekkert hvað mér hefur mest langað til að rífast yfir alla vikuna. Stundum stend ég ein í vinnunni og er að dunda mér og hugsa já ég ætla að rasa út á blogginu með einhverjum snilldar pistli, ég ér líka alltaf á leiðinni að setja inn nýjar myndir en það hefur ekki gerst í svona ár eða svo.
Mér hefur meðal annars orðið hugsað til helv... vörubílstjóranna í vikunni, einhliða umfjöllun,  bensínið á eftir að hækka , sama hvað hver segir og hvað hver geriri í því, bensín er nefnilega ekki sjálfasagður hlutur í dag kæru landsmenn.
 Mér varð líka hugsað til lögreglunnar og velt því fyrir  mér hvort lögreglan í Reykjavík sé ekki bara yfirfull af einhverjum guttum sem halda að þeir séu 2 og 20 á hæð og hefðu frekar gengið í her ef það væri í boði, því það er ekki eins og það sé virðingarvert að vera lögreglumaður í reykjavík, ég meina maður hlítur að vera haldin verulegri sjálfspintingarhvöl að vilja ganga til liðs við þessa ofstopa mikilmesnnskubrjálæðis manna og þó nokkuru kvenna, þegar krakkar í Nóatúni fá betur borgað heldur en lögrelgan.
Mér varð líka hugsað til þessarar agalegru kreppu sem er í víst í gangi, ég verð nú bara ekki vör við þessa kreppu, verðbólgan ekki verið janf há síðan 1990, já ég man nú hvernig það var 1990 þá var nú bara enginn vinna á kópaskeri og enginn búð, er einhver svo illa staddur í kreppunni í dag ,,, nei það er nó vinna bara spurning hvort maður vilji þá vinnu , eða eins og einn maður sagði við mig ...látum nú bara helvítis útlendingana um það skítajobb,,, og var þar með orðin þátttakandi í kreppusköpuninni án þess að vita af því.

 Já  mér varð hugsað til margs í vikunni, sonur minn er óðum að verða unglingur, ekki  mörg ár í það, en stundum mætti halda að gelgjan væri að ná honum. Engu að síður drengurinn er að standa sig eins og hetja í karate og fáum við foreldrarnir óspart hrós frá þjálfaranum, annað sonur minn nær mér upp í axlir. Hvað á það að þýða, skókaup framundan efrir harðar samningaviðræður um að núverandi skópar væri ónýtt, var fallist á að kaupa nýja skó ,,, þeir voru númer38. ég kaupi sömu stærð af sokkum á okkur bæði ,,, það sem gerði þetta verra var að ég var að taka til í geimslunni og fann nærbol af barninu frá því að hann var ungabarn á brjósti, hann var lítið stærri en lófinn á mér. Ég fór næstum að grenja. Og til að toppa  þetta allt saman kom Vala fyrrum samstarfskona mín í heimsókn í vinnuna með 6 vikna gamlan son sinn, og Björk sendi mér mynd af Benna sem kom í heiminn fyrir viku síðan. Eggjastokkarnir á mér hafa svo hátt að það þarf að hækka í sjónvarpinu til að heyra talað  mál.

Alla vega svo við snúum okkur í annað þá skelltum við okkur á afmælishátíð víkings þann 1 mai , mikið fjör og mjög gaman, fórum líka að gefa öndunum brauð og reyndum að grilla nautakjöt sem endaði í ruslinu. Vinnuhelgi hjá okkur skötuhjúum og pabbahelgi hjá Eysteini. Við hjónakornin stöndum í endalausum endurbótum á heimilinu og nú er stefnan tekin á raðgreiðslu rúm á mánudaginn, ég er samt viss um að ég sofu betur á raðgreiðslum en beigluðu dýnuni sem hefur sungið sitt síðasta, við höfum nefnilega verið svo dugleg að æfa okkur í að búa til börn :) enda verða þau afar vel gerð þegar þar að kemur.

Brúðkaup frammundan og mamma mín kemur að knúsa mig , og ég hana. Og svo styttist í að hann Þröstur minn flytji til mín yfir sumarið. Skólinn bara að verða búinn.

En allavega mér finnst asnalegt að fá heilar 30 heimsóknir á dag og einginn kvitti fyrir innlitið, nema þessir fimm.

Þar til í næsta stríði.
Kristrún Ýr Einarsdóttir
6 athugasemdir

Halló Kópasker...

21. apríl 2008 klukkan 21:18
Að mínu mati....

Mikið dáist ég að þeim konum sem stóðu fyrir framan íbúa síns eigin sveitarfélags og báru fram tillögu þar sem hugsað var um hag barnanna. Allar þessar konur hafa unnið mikið og lengi með börnum, og jafnvel á köflum lagt sín börn til hliðar til að sinna annarra manna börnum, ég veit ekki betur en að allar hafa þessar konur lagt á sig mikla og langa menntun síðustu ár í þeim tilgangi að þjóna annarra manna börnum betur. Og til að hafa fagmenntaða kennara í skólanum, Ég nefnilega man eftir einn Lundarvetur þar sem framm fór mikil umræða um lítt menntaða kennara og það væri skortur á þeim.
Og langar mig að minna á að einn kennari mættu stundum edrú, annar átti kærasta nýskriðinn úr barnaskóla og kenndi fyrrverandi kærustunni hans. Sumir reyktu helst til mikið af ólöglegum efnum og jafnvel ræktuðu það sjálfir, Ég man að Dönskukennsla mín var frekar slök þennan vetur en margt lærði ég um lífið.

Ég er ekki að lýsa yfir vanrækslu þessarra kvenna á eigin börnum á nokkurn hátt. því ég veit fyrir víst að allar eru þær góðar mæður.

Mikið skil ég samt íbúa vel að geta ekki hugsað sér að vera án skóla. En eg hef fylgst af gaumgæfni með umræðunni og stundum ofbýður mér.

Fyrir mína parta myndi ég ekki hika við að flytja á kópasker ef ég fengi VINNU við eitthvað annað en að þrífa innyfli í sláturhúsi eða skúra búðina eða snýta hor. Sama hvar skólinn væri

eins og fólk segi ,,, já það er svo góður skóli á kópaskeri förum þangað ,,, við verðum að vísu atvinnulaus 10 mánuði á ári og hitaveitan er alltaf biluð ! og það er ein búð til að versla í matinn !

Mig langar líka að koma á framfæri Eysteinn missti nákvæmlega 6 daga úr skóla vegna veðuroffars í Reykjavík og ég bý nánast hliðin á skólanum hans. Ég keyri barnið mitt í og úr Karate um 3x í viku, það tekur reyndar ekki nema um 10 mín hvor leið ,, ég er líka 15 mín að keyra í vinnuna hvora leið fer soltið eftir umferð stundum er ég bara 10 mín hvora leið. Ég eyði um 15- 20 þús krónum á mánuði í bensín eingöngu til aksturs í og úr vinnu , setja barn í tómstundir, versla í matin og þessar nauðsynjar.

Ættu kópaskersbúar ekki bara annað hvort að stunda meira óvarið kynlíf og vonast til að íbúum fjölgi all verulega, þar sem fjölgunin er öll að fara fram í kelduhverfi og þá geta þeir sem mestir eru fyrir hrepparíginn farið í pissukeppni um hvoru megin fæðast fleiri börn og þannig aukið félagslíf barnanna sinna.og hætt að hafa áhyggjur af skólaleysi

 Og nú ætla ég að tala einsog Reykvíkingur og segja ,, ,hefur fólk eitthvað betra að gera út á landi en að búa til börn ,,, :)

Nú svo er auðvitað hin leiðin skapa fjölbreyttari atvinnumöguleika og laða þannig nýja íbúa, brottflutt týnd börn og væntanlegann barnauð þeirra.

Ferðammannaþjónusta ???????????????? halló halló munið þið eftir þessum 2 sem gistu á tjaldstæðinu hérna 1994 eða var það 1997,,, ?

Markaðsetning er allt sem þarf , það selst allt með markaðsetningu.

Kannski ég ætti bara að kaupa kópasker og gerast einræðisherra þar opna risahótelið mitt fyrir milljónamæringa .

vissu þið að ef tveir menn gera nákvælega það sama selja ákveðna fagþjónustu hvor haldið þið að fái meira sá sem selur klukkutímann á 7000 kr eða sá sem selur klukkutíman á 4500 kr ??????

ég er ekki viss um að allir viti það ?

Alla vega margir kostir margir ókostir. Einelti þrífst í litlum skólum jafnt sem stærri og er jafnvel harðara og duldara í litlum skólum án þess að ég hafi nokkur vísindalegt fyrir mér í því.

Jæja ,,,, allir að búa til börn ,,, höldum uppskeruhátið eftir 9 - 10 mánuði.
Ég ætla samt að æva mig í bili.


Kristrún Ýr Einarsdóttir
2 athugasemdir

Mér er mál ....

16. apríl 2008 klukkan 21:38
Já lífið er bara svona ,,, sagði sonur minn einu sinni.

Ég er ekki ólétt, þó svo að allir aðrir eru það, tvær áttu í febrúar, svo er beðið eftir einni í þessum töluðu orðum, svo er ein í júlí, önnur í ágúst, þriðja í september, og ein svo í október, hvar endar þetta alla vega ekki á mér í nóvenber.

Eysteinn er komin með rauða beltið í karate, og er ég hér með stoltasta mamma í heimi. mundir væntanlegr af the karate kid.

Ég vinn og vinn og vinn og fríin gera ekkert, er þreytt og illa sofin þessa vikurnar. Ekki veit ég afhverju.

Máluðum stofuna og herbergið hans Eysteins, fallegt er það, skellti mér svo á eldhúsið í gærkvöldi, og get ekki betur séð en að það verði hjónaherbergið í kvöld.

Ég á inni 5 vikna sumarfrí að minsta kosti. Ég ákvað að slá öllu í kæruleisi og fara til útlanda með familíunni en þar að auki ákvað ég að missa mig alveg og taka 5 daga í byrjun júni líka.... og einhverra hluta vegna get ég bara ekki beðið eftir júni.
ég hef tekið 4 daga í persónuleg frí síðastliðið ár, annarstek ég að meðaltali 4 daga frí í hverjum mánuði,,, það eru sem sagt frí helgarnar mínar.....aaaaaaaaaaaaa FRÍ ...................


En já ástfanginn enn sem áður, nokkuð sátt þessa dagana með lífið ,,, enþá sátt við vinnuna,,, og á einga ógreidda reikinga í heimabankanum ,,,,, í fyrsta skypti í 10 ár.

hafði það gott.



Kristrún Ýr Einarsdóttir
4 athugasemdir